In loving memory - Reisverhaal over de pittoreske spoorlijn tussen het Engelse Leeds en Carlisle, waar tientallen bankjes staan, opgedragen aan dierbare overledenen. Wie heeft ze er neergezet? En waarom? De spoorlijn Leeds - Carlisle is niet alleen omgeven door kleine dorpjes met oude kerken en vochtige begraafplaatsen, ook staan langs weggetjes houten bankjes. Op de leuningen vind je bescheiden naamplaatjes met een opdracht aan een dierbare overledene of een belangrijke gebeurtenis. Wie waren de mensen die een bankje hebben gekregen en wie zijn de mensen die ze hebben neergezet? Peter Delpeut vermengt het verhaal van de bankjes met de geschiedenis van de spoorlijn. Zesduizend spoorwegarbeiders begonnen in 1869 met de aanleg van 115 kilometer spoorlijn tussen Leeds en Carlisle. In zes jaar tijd bouwden ze twintig viaducten en veertien tunnels. Handwerk. Tweehonderd arbeiders stierven van uitputting. De meest pittoreske spoorlijn van Engeland was voor de negentiende eeuwse arbeiders een lijn van de dood. De herinnering aan de uitputtende aanleg is inmiddels vervaagd. De trein kronkelt nu over de woeste hoogten uit het werk van Emily Brontë en door het landschap van de dichter Wordsworth. De trein is een toeristische attractie geworden met fraaie panorama's, majestueuze viaducten van basaltblokken en lange donkere tunnels.
Als u problemen ondervindt met het afspelen van deze documentaire via Quicktime of Windows Media, kunt u uw afspeelinstellingen aanpassen via onderstaande link.